Θείον Κήρυγμα

Το θείο κήρυγμα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της θείας Λειτουργίας και έχει τις ρίζες του ήδη από την εποχή του Χριστού και των Αγίων Αποστόλων. Ο ίδιος ο Κύριος δίδασκε στις συναγωγές μετά την ανάγνωση των Γραφών, ενώ οι Απόστολοι συνέχισαν αυτή την παράδοση στις πρώτες χριστιανικές συνάξεις, αναδεικνύοντας τη διδασκαλία του Ευαγγελίου ως βασικό στοιχείο της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο κήρυγμα, καθώς μέσω αυτού μεταδίδεται ο λόγος του Θεού, ενισχύεται η πίστη των πιστών και καλλιεργείται η πνευματική τους ζωή. Για τον λόγο αυτό, οι Ιεροί Κανόνες υπογραμμίζουν την ευθύνη των Επισκόπων και των Πρεσβυτέρων να διδάσκουν αδιάκοπα τον λαό του Θεού, ιδιαίτερα κατά τη θεία Λειτουργία. Το θείο κήρυγμα συνδέεται άρρηκτα με το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Η Λειτουργία του Λόγου προετοιμάζει τους πιστούς να συμμετάσχουν συνειδητά στη Θεία Κοινωνία, ώστε, ακούγοντας τον λόγο του Χριστού και μετέχοντας στο Σώμα και το Αίμα Του, να οδηγούνται στην πνευματική τους ολοκλήρωση και σωτηρία. Παράλληλα, κάθε πιστός καλείται όχι μόνο να ακούει τον λόγο του Θεού, αλλά και να τον μεταφέρει με τη ζωή και τη μαρτυρία του στους ανθρώπους του περιβάλλοντός του, συμβάλλοντας στη διάδοση του Ευαγγελίου.

Στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών η διακονία του θείου κηρύγματος επιτελείται οργανωμένα από έξι Ιεροκήρυκες, ενώ σημαντική συμβολή προσφέρουν και οι εφημέριοι – θεολόγοι κληρικοί της Μητροπόλεως, οι οποίοι, με το κήρυγμα και τη διδακτική τους διακονία, μεταφέρουν τον λόγο του Θεού στους πιστούς των ενοριών τους.